BOOSHEID – AGRESSIE

Danny (3 jr) was vaak boos en dan maakte hij dingen stuk.
(2 consulten)

Soms ontstaat de boosheid uit het niets en soms is er een trigger. Het gebeurt zowel op school als thuis of bij opa en oma. Tijdens de behandeling zit Danny op de praatstoel. Hij kan voelen waar de boosheid zit in zijn lijf en ook waar het vandaan komt. Deze boosheid was van iemand anders en hij wil er graag van af, maar vindt het moeilijk om de boosheid los te laten. Hij heeft wel een denkbeeldige sleutel van de ‘deur’ in de linker kant van zijn hoofd, maar wil hem nog niet open doen. Een edelsteen en een remedie helpen hem erbij. Daarnaast laat ik hem de boosheid kleuren. Hij pakt allerlei wasco kleurtjes en gaat aan de slag met strepen en kronkels. Soms is hij ‘liefjes’ aan het kleuren maar als ik hem vraag en stimuleer om meer van zijn boosheid te kleuren, dan pakt hij de wasco stevig vast en trekt dikke strepen op het papier en dikke krassen. Hij wil de tekening samen met mij wel in de vuilcontainer buiten gooien, zodat het ook letterlijk weggegooid is.

4 weken na de 1e behandeling (2e consult):
Danny zegt dat het goed met hem gaat en dat hij bijna geen boosheid meer in zich heeft.
Met meten hoef ik alleen maar met hem naar ‘binnen’ te kijken. Hij geeft pijn aan links ter hoogte van zijn hart. Hij voelt dat dit pijn is van opa die 2 jr. geleden overleden is. Hij geeft aan dat hij opa wel eens ‘ziet’ en dat opa dan even ‘koffie komt drinken’. Dat vindt hij prima, maar de pijn wil hij niet meer. Met een tekening uit hij de pijn en kan hij het loslaten. De tekening wil hij zelf weer weggooien in de vuilnisbak. Het voelt goed in zijn lijf en hij heeft geen pijn meer.
Hij kijkt heel open om zich heen en vraagt er lustig op los.

Moeder Leonie over Danny een aantal weken na de behandelingen:
Danny is een stuk gezelliger. Hij heeft weinig boze buien, maar huilt vaker. Hij vindt het lastig om ‘nee’ te horen en gaat dan hard huilen. Het lijkt alsof hij een nieuwe manier zoekt om aandacht te krijgen. Na het eerste consult gaf hij ontzettend veel knuffels en kussen aan ons, heerlijk! De afgelopen tijd was het juist heel weinig en hoefde hij ook geen kus van ons. Sinds vorige week kust en knuffelt hij er weer op los en kruipt lekker tegen ons aan. De sfeer thuis is veel gezelliger, ook al moet ik echt een manier vinden om Danny mee te krijgen in het ritme van de dag zonder dat hij strijd met tranen, maar het gaat steeds beter en natuurlijker. Inmiddels gaat hij naar school en daar heeft hij het naar zijn zin.